Rynek Pracy nr 3/2002

Przegląd krajowy

Czy emerytom i rencistom należy ograniczyć możliwości dorabiania / M. Solecka, K. Sadłowska // Rzeczpospolita. - 2002, nr 54 : 5.03, s. 3.
Min. pracy i polityki społecznej proponuje trzy rozwiązania, które mają polepszyć sytuację na rynku pracy. - Opinie: E. Lewicka, I. Wóycicka, M. Boni, M. Góra.
Dajesz pracę - korzystasz z funduszu / H. Pawlik // Serwis Prawno-Pracowniczy. - 2002, nr 3, s. 5-8.
Dyrektywa Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla równego traktowania przy zatrudnieniu i wykonywaniu zawodu. - Warszawa : MPiPS, 2001. - 30 s. - (Unia Europejska : Dokumenty - Publikacje - Informacje ; nr 1).
Działania urzędów pracy na rzecz rozwoju przedsiębiorczości na obszarach wiejskich / A. Kalita // Edukacja Ustawiczna Dorosłych. - 2001, nr 4, s. 108-115.
Przeciwdziałanie bezrobociu m.in. poprzez wspieranie małych i średnich przedsiębiorstw.
Elektroniczne pośrednictwo pracy / W. Gogołek // Manager. - 2002, nr 1, s. 51-53.
Grzywny dla pracodawców i bezrobotnych / M. Śmigiel // Gazeta Prawna. - 2002, nr 30, s. 18.
Omów. zmian dot. działania policji pracy po 1 stycznia 2002 r.
Kształtowanie wielkości zatrudnienia w transformowanej gospodarce : z doświadczeń polskich menedżerów / M. Gorynia, T. Mroczkowski, M. Wermus // Ekonomista. - 2001, nr 6, s. 823-840.
Młodociani pracownikami / Z. Sawicki // Prawo Przedsiębiorcy. 2002, nr 7, s. 17-18.
Nowe zasady zatrudniania.
Nowe zasady zatrudniania cudzoziemców / L. Mitrus // Praca i Zabezpieczenie Społeczne. - 2002, nr 2, s. 15-23.
Nowelizacja ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu / A. Daniel // Nowe Ubezpieczenia. - 2002, nr 1, wkł. Serwis Ubezpieczeń dla
Księgowych, s. V-VII.
Dot. m.in. zmian w regulacji zasiłków przedemerytalnych.
Osoby niepełnosprawne na rynku pracy w 2000 roku : raport przygotowany na podstawie ankietowego badania modułowego przeprowadzonego w II kwartale 2000 r. w ramach badania aktywności ekonomicznej ludności / S. Kostrubiec. - Warszawa : GUS, 2001. - 220 s.
Programy specjalne skutecznym instrumentem przeciwdziałania bezrobociu : materiały z międzynarodowej konferencji poświęconej programom specjalnym przeciwdziałania bezrobociu, która odbyła się w Leżajsku w dniu 22.05.2000 r. - Leżajsk : Pow. Urz. Pracy, 2000. - 43 s.
Programy w sprawie zatrudnienia // Unia Europejska. - 2002, nr 1, s. 46-50.
Omów. Narodowego Programu Przygotowania do Członkostwa w Unii Europejskiej, Narodowej Strategii Wzrostu Zatrudnienia i Rozwoju Zasobów Ludzkich w latach 2000-2006, Narodowego Planu Działań na Rzecz Zatrudnienia.
Przejście od zatrudnienia chronionego do zatrudnienia w warunkach normalnych. - Warszawa : MPiPS, 2001. - 24 s. (Rada Europy : Dokumenty - Publikacje ; nr 2).
Rosnące bezrobocie i kryzys zatrudnienia w Polsce (przyczyny i uwarunkowania) / W. Padowicz // Praca i Zabezpieczenie. Społeczne. - 2002, nr 1,s. 2-11.
Świadczenia pieniężne z Funduszu Pracy / M. Jurczewska // Gazeta Prawna. - 2002, nr 21, s. 11-12, 17-18.
Telepraca - program wspierania zatrudnienia osób niepełnosprawnych / R. Grzesiński // Służba Pracownicza. - 2002, nr 1, s. 9-11.
Telepraca : rynek pracy bez barier / Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. - Warszawa : KUP, 2001. - 48 s.
[Trzy] 3 miliony 253 tysiące Polaków bez pracy / K. S., H. B. // Rzeczpospolita. - 2002, nr 45 : 22.02, s. 5.
Tabele: Bezrobocie w krajach Unii Europejskiej, Bezrobocie w krajach kandydujących z Europy Środkowej.
Warto zatrudniać osoby niepełnosprawne / J. Zamiejski // Prawo Przedsiębiorcy. - 2002, nr 4, s. 22-24.
Ulgi dla pracodawców, zatrudniających osoby niepełnosprawne, w zakresie opłacania składek na ubezpieczenie społeczne.
Wpływ globalizacji na rynek pracy / T. Zalega // Nowe Życie Gospodarcze. - 2002, nr 4, s. 26-27, 36.
Wzrost gospodarczy a zatrudnienie w wybranych krajach OECD / T. Tokarski // Gospodarka Narodowa. - 2001, nr 7/8, s. 63-90.
Zmiany strukturalne w kształceniu zawodowym w latach 1990-2000. Rynek pracy w latach 2000-2010 : prognozy / S. M. Kwiatkowski. - Warszawa : IBE, 2000. - 32 s.

Przegląd zagraniczny

Employment in the EU regions 2000: job creation is driven by the service sector - education is essential / G. Kyi // Statistics in Focus. - 2001, nr 3, s. 1-8, tab. wykr.
Zatrudnienie w regionach Unii Europejskiej w 2000 r.: tworzenie miejsc pracy przez sektor usług i kształcenie.
Zeszyt poświecony problemom braku równowagi regionalnej na europejskim rynku pracy. Wyjaśniono istotę klasyfikacji regionów zastosowaną w opracowaniach statystycznych Unii. Obejmuje ona 6 grup utworzonych z uwzględnieniem kryterium udziału w całej populacji osób zatrudnionych w jednolicie określonej grupie wiekowej. Innymi kryteriami są rozmiary i formy wspierania zatrudnienia, stopień osiągnięcia celów w dziedzinie zatrudnienia określonych w Lizbonie w 2000 r. i Sztokholmie w 2001 r. Inne wskaźniki to poziom zatrudnienia i bezrobocia wg płci i wieku, wzrost zatrudnienia w różnych sektorach gospodarki i wg poziomu wykształcenia, udział osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy. W 2000 r. przeciętny dla wszystkich krajów Unii Europejskiej udział zatrudnionych w wieku od 15 do 64 lat w całej populacji osób w tym przedziale kształtował się na poziomie 63%. W grupie regionów o najwyższym zatrudnieniu udział ten wynosił 74%-79%, a w grupie o najniższym zatrudnieniu na poziomie 53%-50%. Poziom bezrobocia kształtował się odpowiednio w granicach 3,6%-4,3% w regionach o najwyższym zatrudnieniu i 14,8%-15,7% w regionach o najniższym zatrudnieniu. Przedstawiono także sytuację w dziedzinie bezrobocia dłuższego niż 1 rok oraz zmiany poziomu zatrudnienia w latach 1996-2000. Statystyka wskazuje, że najważniejszym czynnikiem wzrostu zatrudnienia w regionach dynamicznego wzrostu było powstawanie miejsc pracy w usługach, a w mniejszym stopniu w przemyśle; a w regionach o wolnym tempie wzrostu malała liczba miejsc pracy w przemyśle. W regionach charakteryzujących się szybkim wzrostem pracę najłatwiej otrzymywały osoby z wysokimi kwalifikacjami, a osoby bez kwalifikacji ją traciły. W regionach charakteryzujących się dużym wzrostem zatrudnienia wystąpił największy przyrost miejsc pracy w niepełnym wymiarze, z tej formy zatrudnienia najchętniej korzystały kobiety.
EU-Osterweiterung und Arbeitsmarkt / G. Chaloupek // Arbeit und Wirtschaft. - 2001, nr 6, s. 8 13, tab.
Rozszerzenie Unii Europejskiej na Wschód, a rynek pracy.
Pertraktacje w sprawie rozszerzenia Unii Europejskiej o kraje Europy Środkowej i Wschodniej weszły w decydującą fazę, jednak wiele problemów pozostaje jeszcze do rozwiązania, przy czym za najtrudniejsze uważa się kwestie polityki rolnej, finansowania budżetu UE i rynku pracy. Proponowany przez Komisję UE kompromis jest z austriackiego punktu widzenia nie do przyjęcia, a pięcioletni okres przejściowy za krótki, Austria i Niemcy spodziewają się dużej liczby dojeżdżających do pracy z krajów sąsiednich. Obecnie nie wiadomo jeszcze jak za 7 lub 10 lat rozwiną się rynki pracy obecnych i przyszłych członków Unii. Rozwój demograficzny w krajach UE
będzie prowadził do zmniejszenia podaży siły roboczej, stąd instrumenty stopniowej integracji rynków pracy powinny być możliwie elastyczne. Okres przejściowy należałoby wykorzystać do opracowania wspólnych programów integracji rynków pracy, zwłaszcza w regionach przygranicznych.
Measuring job and establishment flows with BLS longitudinal microdata / T. R. Pivetz, M. R. Searson, J. R. Spletzer // Monthly Labor Review. - 2001, nr 4, s. 13-20, tab.
Pomiar zmian liczby miejsc pracy i zakładów przy wykorzystaniu mikrodanych z wieloletnich spisów Biura Statystyki Pracy.
Ostatnie dane o zakładach pracy i zatrudnieniu, zawarte w wieloletnich spisach Biura Statystyki Pracy USA poruszyły środowiska akademickie i statystyków, gdyż cechuje je wysoka zmienność tendencji i sytuacji na szczeblu indywidualnego zakładu pracy. Ponadto dane indywidualne nie są na ogół zgodne z ogólnymi tendencjami całej godarki, a także z teoriami dotyczącymi zmian sytuacji na rynku pracy. Powstała w ostatnim dziesięcioleciu obszerna literatura poświęcona problemom zapotrzebowania na pracę, a także kwestii tworzenia i likwidacji miejsc pracy. Literatura ta nie wyjaśnia różnych wątpliwości związanych ze statystyką charakteryzującą zachodzące zmiany. Łączą się one m.in. z klasyfikacją zakładów i miejsc pracy, w tym pojęciami ekspansji zakładów i miejsc pracy, ich likwidacją, otwarciem. Terminy te mają odmienne znaczenie w różnych rodzajach sprawozdawczości. Przedstawiono, na przykładzie wskaźników dotyczących poszczególnych okresów 1999 r., różnice danych pochodzących z różnych źródeł i dla różnych branż, także próbę wyjaśnienia ich przyczyn. Biuro Statystyki Pracy podejmuje prace mające usprawnić statystykę miejsc pracy i zakładów pracy. Ich celem jest nie tylko usunięcie powstających wątpliwości, ale także ułatwienie lepszego zrozumienia zjawisk zachodzących w gospodarce, zwłaszcza tych, które mają charakter cykliczny.
The rise in Czech unemployment, 1998-2000 / M. Scheur, R. J. Gitter // Monthly Labor Review. - 2001, nr 5, s. 46-51, tab.
Wzrost bezrobocia w Czechach w latach 1998-2000.
Bezrobocie w Republice Czeskiej w latach 1990-1994 kształtowało się na poziomie 2,8%, tj. stanowiło tylko 1/3 występującego w pozostałych krajach Europy Środkowej. Na tę sytuację w Czechach wpłynęły wyższa niż w innych krajach dewaluacja przed 1997 r. i związany z nią spadek cen eksportowych, wzrost eksportu i w konsekwencji zapotrzebowania na pracę, wysoki, w porównaniu do innych krajów, poziom kwalifikacji czeskich zasobów pracy, zbliżony do poziomu kwalifikacji pracowników niemieckich, oparty na zasadzie trójstronności system ustalania poziomu płac (partnerzy zgodzili się na ich stosunkowo niski poziom), niski poziom zasiłków dla bezrobotnych, działalność Służby Bezpieczeństwa Pracy, która w warunkach polityki niskich płac i utrzymywania się niskiego poziomu bezrobocia mogła z łatwością znaleźć miejsca pracy. Czynnikiem ułatwiającym utrzymanie niskiego poziomu bezrobocia jest niewielki udział osób zatrudnionych w rolnictwie. W 1996 r. zrezygnowano z obrony kursu wymiany korony i wprowadzono płynny kurs, równocześnie podniesiono stopy procentowe. Wywarło to negatywny wpływ na popyt krajowy i inwestycje, a także na eksport, i w ostatecznym wyniku spowodowała recesję i wzrost bezrobocia. Bezrobocie wzrosło z 3,5% w 1996 r. do 7,5% w 1998 r., a zatrudnienie zmalało o 171 tys. osób. Nastąpił także wzrost deficytu budżetowego z 0,1% PNB w 1996 r. do 1,6% w 1998 r. Nie udało się zatrzymać tych tendencji za pomocą różnych zmian polityki finansowej, co ostatecznie doprowadziło do wzrostu bezrobocia do 8% w 1999 r. Szereg czynników powoduje, że wysokie bezrobocie może nadal wzrastać i stanie się zjawiskiem chronicznym, utrwalanym dodatkowo przez zastosowaną w Czechach metodę prywatyzacji kuponowej, która spowodowała, że duże firmy państwowe stały się własnością innych dużych firm państwowych lub ich menadżerów. Firmy te nie przeszły procesu restrukturyzacji. nie zwiększyły zdolności konkurencyjnej. Ograniczone możliwości przemieszczania zasobów pracy nie sprzyjają migracjom wewnętrznym pracowników.
Rossijskij rynok truda poka ne stal sostojatel’nym // Čelovek i Trud. – 2001, nr 5, s. 66-70.
Rosyjski rynek pracy dotychczas nie stał się konkurencyjny.
Specyfiką współczesnej Rosji jest konieczność jednoczesnego przeprowadzania reform socjalnych i gospodarczych. Powodzenie tych reform zależy w dużym stopniu od poprawy funkcjonowania rynku pracy. Tematowi temu poświecono badanie „Rynek pracy i polityka socjalna w Federacji Rosyjskiej” przeprowadzone przez grupę współpracowników OECD w ramach działalności Centrum ds. Współpracy z krajami nie będącymi członkami OECD. Jego rezultaty włączono do szerszego opracowania „Kryzys społeczny w Federacji Rosyjskiej” wydanego przez OECD w 2001 r. Rosyjski rynek pracy nadal bardzo się różni od zachodnich. Oprócz czynników demograficznych, za jedną z ważnych przyczyn tego stanu wymienia się również wolniejsze tempo reform gospodarczych i sposoby ich wprowadzania, ochraniające w znacznym stopniu tradycję i priorytety przeszłości. Np. w procesach restrukturyzacji gospodarki masowe zwolnienia były w Rosji raczej wyjątkiem niż regułą. W okresie 1990-1998 PKB Rosji spadł o 45%, a zatrudnienie tylko o 16%. Konieczność wypłacania poważnych sum odszkodowań w przypadku masowych zwolnień skłania pracodawców raczej do myślenia o utrzymaniu miejsc pracy niż o ich redukcji, zwłaszcza gdy mają możliwość obniżania wynagrodzeń. Nieefektywność produkcji oznacza tu nieefektywność rynku pracy. Jedną z przyczyn tego procesu jest niski stopień zainteresowania bezrobotnych uzyskaniem formalnego zatrudnienia, duża możliwość otrzymania alternatywnych form zatrudnienia, w tym nierejestrowanych form działalności. Oznacza to, że na rynku pracy nie ma współzawodnictwa bezrobotnych przy ubieganiu się o formalne zatrudnienie.
Rossijskij rynok truda v 2000 godu / N. Vlasova, E. Kulešova, // Čelovek i Trud. - 2001, nr 4, s. 40-41, tab.
Rosyjski rynek pracy w roku 2000.
Pozytywna dynamika wskaźników ekonomicznych Rosji w 2000 r. istotnie wpłynęła na sytuację na krajowym rynku pracy. Ocenia się, że PKB wzrósł w tym roku o 7,7%, produkcja podstawowych działów o 8,4%, produkcja przemysłowa o 9,6%, a inwestycje o 17,7%. W 2000 r. zatrudnienie w gospodarce rosyjskiej wzrosło z 63,8 mln osób do 65 mln. Ogólna liczba bezrobotnych liczonych wg metodologii Międzynarodowej Organizacji Pracy (do bezrobotnych zalicza się tylko osoby aktywnie poszukujące pracy) zmniejszyła się w 2000 r. z 8,9 mln do 7 mln osób. Wśród bezrobotnych mężczyźni stanowią 53,3%, a kobiety 46,7%; średni wiek bezrobotnego wynosi 35 lat, a średni czas poszukiwania pracy 9-10 miesięcy. Ludzie młodzi do 20 lat znajdują pracę dwukrotnie szybciej niż starsi. Ogólny wskaźnik bezrobocia (stosunek liczby wszystkich bezrobotnych do liczby czynnych zawodowo) zmniejszył się w 2000 r. z 12% do 9,7%, a wskaźnik zarejestrowanych bezrobotnych spadł z 1,7% do 1,4%. Stanowi to efekt aktywizacji działań państwowej służby zatrudnienia, której udało się m.in. przekwalifikować 413 tys. osób, zatrudnić 617 tys. przy robotach publicznych (18% więcej niż w 1999 r.), zlikwidować zadłużenie w wypłatach zasiłków dla bezrobotnych itp.
Rynok truda v kanun XXI veka: osnovnye tendencii / N. T. Višnevskaja // Trud za Rubežom. - 2001 nr 2, s. 3-26 bibliogr.
Rynek pracy na przełomie XXI wieku: podstawowe tendencje.
W XX w. rynki pracy krajów Europy Zachodniej, USA i Japonii kształtowały się pod wpływem wielu czynników o charakterze globalnym. Zalicza się do nich zmianę modelu rozwoju gospodarczego, którą ogólnie określa się jako przejście od społeczeństwa industrialnego do społeczeństwa postindustrialnego, a od 1970 r. do społeczeństwa informacyjnego. Wzrost efektywności pracy społecznej określił nie tylko nowe parametry popytu na pracę, ale zmienił również wymagania wobec zawodowo-kwalifikacyjnej struktury uczestników rynku pracy. Wraz ze wzrostem zatrudnienia w sferze usług zdecydowanie wzrósł udział kobiet w zatrudnieniu ogółem. Najwyższy udział zatrudnienia w sferze państwowej był w latach 60. i 70., co wynikało głównie z koncepcji rozszerzania socjalnej funkcji państwa oraz zastosowania keynesowskich metod regulowania gospodarki przez państwo. W latach 90. w większości krajów wysoko rozwiniętych zaczął maleć udział państwa w zatrudnieniu i tworzeniu nowych miejsc pracy. W końcu lat 90. pojawiły się nowe formy zatrudnienia, w tym zwłaszcza praca w niepełnym wymiarze czasu i praca na czas określony. Na parametry rynku pracy coraz większy wpływ miały również globalizacja gospodarki i liberalizacja handlu zagranicznego (np. w USA 12 mln osób jest zatrudnionych w produkcji eksportowej). Presja związków zawodowych powodowała systematyczne skracanie czasu pracy. Tendencja ta zahamowana została dopiero w latach 80., gdyż okazało się, że dotychczasowe duże tempo wzrostu wydajności pracy zostało znacznie zwolnione. Próby oddziaływania państwa na sytuację na rynku pracy sięgają lat 20. Zależnie od metod gospodarowania (koncentracja produkcji, monopole) zmieniały się również systemy oddziaływania państwa na rynku pracy, wzrastała przy tym rola związków zawodowych i organizacji międzynarodowych.
Stockholm summit builds on Lisbon targets // European Industrial Relations Review. - 2001, nr 328, s. 15-17, tab.
Szczyt w Sztokholmie kontynuuje cele wyznaczone na konferencji w Lizbonie.
W dniach 23-24 marca 2001 r. w Sztokholmie obradowała na swoim corocznym, wiosennym posiedzeniu Rada Europejska, dyskutując nad najpilniejszymi zagadnieniami społecznymi i ekonomicznymi. Na poprzednim szczycie w marcu 2000 r. w Lizbonie omawiano sprawy związane z możliwością najefektywniejszego wykorzystania potencjału społeczeństwa informacyjnego oraz wyznaczono konkretne cele, które powinny zostać osiągnięte w ciągu najbliższych 10 lat. Głównym celem zakreślonym przez szczyt w Lizbonie jest uczynienie europejskiej gospodarki najbardziej konkurencyjną i dynamiczną na świecie, opartej na najnowszych zdobyczach ery informacji, zdolnej utrzymać stały ekonomiczny poziom wzrostu, z większą liczbą lepszych miejsc pracy i z zachowaniem większej spójności społecznej. W zakresie polityki zatrudnienia szczyt w Lizbonie wyznaczył osiągnięcie do 2010 r.: wzrost wskaźnika zatrudnienia w państwach Unii Europejskiej z 61% do 70% oraz proporcjonalny wzrost udziału kobiet w zatrudnieniu z 51% do 60%. Rada Europejska zdecydowała także, że coroczne jej spotkania w sprawach ekonomicznych i społecznych będą odbywać się zawsze na wiosnę. Zgodnie z tym zaleceniem szczyt w Sztokholmie stanowił kontynuację programu opracowanego w Lizbonie, jego celem było doprecyzowanie strategii wdrażania wyznaczonych celów w 2000 r. Ustalono m.in., że do stycznia 2005 r. wskaźnik zatrudnienia powinien wzrosnąć w krajach UE do 67%, a poziomu zatrudnienia kobiet do 57%. Rada zobowiązała państwa członkowskie Unii do uwzględnienia tych zaleceń w ich krajowych programach zatrudnienia. Ze względu na niekorzystne trendy demograficzne zdecydowano o podjęciu specjalnych kroków na rzecz zwiększenia wskaźnika zatrudnienia osób w starszym wieku (zarówno kobiet, jak i mężczyzn w wieku od 55 do 64 lat ) do 50% całej populacji do 2010 r. Szczyt w Sztokholmie zajął się również zagadnieniami edukacji i szkolenia pracowników, mobilności siły roboczej, podnoszenia jakości pracy oraz zmianami w systemach zarządzania.
Women and scientific employment / J. Glover. - Houndmills : Macmillan, 2000. - 190 s. - Bibliogr.
Kobiety a zatrudnienie w nauce.
Analizowano problemy związane z udziałem kobiet w zatrudnieniu w nauce - głównie pod katem przejawów dyskryminacji płci na tym obszarze rynku pracy. Nawiązując do informacji nt. struktury wykształcenia kobiet, wskazano kierunki kształcenia, na których kobiety są reprezentowane w niewielkiej skali. Na tym tle rozpatrywano strukturę (wg płci) kadry akademickiej i pracowników naukowych na wybranych kierunkach studiów i w instytutach naukowo-badawczych. Rozważania wskazują na istnienie określonych, opisanych w treści, barier kariery naukowej kobietw tzw. tradycyjnie męskich działach nauki (np. fizyka, elektronika), ale też na wielu kierunkach przyrodniczych. Za główną przyczynę ich występowania uznaje głęboko zakorzenione stereotypy dotyczące pracy zawodowej kobiet w ogóle, jak i występujące nierzadko w społeczeństwie przekonania o humanistycznych uzdolnieniach kobiet i o braku takich predyspozycji do nauk ścisłych. Przytoczone przez autorkę dane statystyczne wskazują jak przebiega proces przełamywania tych barier w przypadku Stanów Zjednoczonych
Women’s work in Britain and France : practice, theory and policy / A. Gregory, J. Windebank. - Houndmills : Macmillan, 2000. - 226 s. - Bibliogr. s. 195-219.
Praca kobiet w Wielkiej Brytanii i Francji: praktyka, teoria i polityka.
Idea równouprawnienia płci jest wyraźnie obecna w polityce i praktyce rządów francuskich i brytyjskich od wielu lat. Autorzy analizują jej wpływ na procesy aktywności zawodowej kobiet w tych dwóch krajach koncentrując się na latach 80. i 90. Precyzują pojęcia związane z zagadnieniami aktywności zawodowej kobiet oraz ich pracy i wskazują, jak zmieniały się zakresy tych pojęć w okresie powojennym. Kolejne rozdziały poświęcają zagadnieniom płatnej pracy zawodowej kobiet, pracy w gospodarstwie domowym (w rodzinie pełnej i niepełnej biologicznie) oraz aktywności kobiet poza zakładem pracy i domem - pracy społecznej na rzecz najbliższego środowiska, aktywności w środowisku zamieszkania na rzecz osób spoza rodziny, działaniom kobiet w organizacjach społecznych oraz ich kontaktom sąsiedzkim i rówieśniczym. Opisują elementy równouprawnienia płci w polityce kolejnych rządów i wskazują na podobieństwa i różnice w tym zakresie między Francją i Wielką Brytanią. Wskazują jaki wpływ na kształt rządowej polityki w tych krajach miały różne nurty polityczne, zwłaszcza zaś feminizm: określają jego rolę w nurcie radykalnie marksistowskim, socjalistycznym i liberalnym w latach 90. minionego stulecia.

Wybór na podstawie Przeglądu Dokumentacyjnego GBPiZS GAJ